CHP’de Bayram: Tek Parti, İki Sofra! Siyasetin doğasında rekabet vardır; ancak gelinen noktada CHP içindeki manzara rekabetin çok ötesinde, adeta "duygusal bir kopuşun" fiziksel dışa vurumuna dönüşmüş durumda. Bayramlar; birleştirici gücüyle, küslüklerin geride bırakıldığı zaman dilimleridir. Fakat bu bayram, ana muhalefet partisinde tablonun hiç de öyle olmadığını, aksine "ayrışma masalarının" kurulduğunu fısıldıyor kulaklarımıza. Masadaki Eksik Resimler: Kimin Partisi, Kimin Bayramı? İddialar vahim olduğu kadar düşündürücü: Kılıçdaroğlu ekibinin, partinin resmi bayramlaşma programlarından bağımsız, adeta alternatif bir ağ ördüğü konuşuluyor. İşin en çarpıcı kısmı ise bu sofralarda ne mevcut Genel Başkan Özgür Özel’in ne de İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun bir tek karesine dahi yer verilmemesi. Bu tavır, sadece bir fotoğraf karesini esirgemek değil; 31 Mart yerel seçimlerinde kazanılan başarıyı ve partinin yeni dönemini yok saymaktır. Resmi bayramlaşma törenlerine katılan "ekip başlarının", Ekrem İmamoğlu posterlerinin olduğu alanlarda kadraja girmemek için gösterdikleri özel çaba, aslında bir "sessiz protesto"dan ziyade, partinin geleceğine çekilen sert bir settir. Kemal Kılıçdaroğlu’nun geçmişte sarf ettiği o meşhur, “Arkadaşlar bakın, Ekrem Başkan’la ilgili mitingler yapılmasını yanlış buluyorum. Bu mitinglere gerek yok,” sözleri hala hafızalardaki tazeliğini koruyor. Görünen o ki, Sayın Kılıçdaroğlu’nun ekibi de bu çizgiden milim sapmamış. İmamoğlu’nun toplumsal karşılığını ve CHP' nin yükselen ivmesini "gereksiz" gören bu anlayış, bugün bayramlaşma masalarında bile kendini izole etmeyi tercih ediyor. Siyasi nezaket, sadece rakip partilerle el sıkışmak değildir; asıl nezaket, değişimi yöneten kadrolarla aynı karede durabilme olgunluğudur. Bir yanda "Türkiye İttifakı" söylemiyle geniş kitlelere ulaşmaya çalışan bir genel merkez, diğer yanda kendi içine kapanmış, geçmişin gölgelerine sığınan bir klik... Bu tablo, CHP’nin iktidar yolculuğunda en büyük engelini dışarıda değil, içeride barındırdığının kanıtıdır. Parti tabanı birleşme ve kucaklaşma beklerken; posterlerden kaçan, isimleri anmaktan imtina eden ve bayramı bile "ayrı bir gövde gösterisi"ne dönüştüren bu yapı, aslında CHP’deki ayrışmayı körüklemekten başka bir amaca hizmet etmiyor.  Bir posterde yan yana duramayanlar, yarın Türkiye’nin geleceğinde nasıl yan yana duracaklar? Siyasette vefayı yanlış yorumlayanlar, günün sonunda sadece kendilerini o masada yalnız bulabilirler. GELECEK YAZI;  Bayramlaşma törenlerinde İmamoğlu posterlerinden kaçanlar ile mahallede üye çalışması yapan gençlerin önüne set çekenler aynı motivasyonla hareket ediyor:Hatta meclis üyelerinin bazılarıda Değişimin başarısını durdurmak.için bir mücadelede. Bugün geldiğimiz noktada, o günkü "gerek yok" tavrının, bugün mahallelerde "üye yapmanıza gerek yok" noktasına evrildiğini görüyoruz.