Sanatçı Şebnem Sönmez'den Kılıçtaroğluna bu halktan ne istiyorsun

Şebnem Sönmez Oyuncu  Sayın Kılıçdaroğlu; bu size açık ve tamamen kişisel mektubumdur. TV izlemiyor, sosyal medya kullanmıyormuşsunuz.   Beyanınıza göre sadece iki gazeteyi takip ediyormuşsunuz. BirGün Gazetesi’ni okuduğunuz için size buradan seslenmek istedim. Siyaset sahnesine ilk çıktığınız günden beri sizi neden sevmediğimin kanıtlarını bu ülkeye mütemadiyen nasıl sunduğunuzu duyun diye. Siz ne istiyorsunuz? Siz bu ülke için ne istiyorsunuz? Bu halktan ne istiyorsunuz? CHP’den ne, devletten ne istiyorsunuz? 78 yaşındasınız, kalan yaşamınız nasıl olsun istiyorsunuz?     Siz “Anayasa’ya aykırı ama evet!” dediğinizde ne istiyordunuz? “Adalet Yürüyüşü” nüzde Ankara’dan İstanbul’a yürürken ne istemiştiniz? *** Geçmişinize dair sorularım sayısız, cevaplarını merak etmiyorum. Bugün ülkemin canını neye feda ettiğinizi merak ediyorum. Bugün bir milletvekili bile değilken Genel Başkanlığını yıllarca üstlendiğiniz CHP’nin devlet tarafından “atanmış” başkanı olmayı kendinize yakıştırıyor musunuz?   Devletin kolluk gücüyle zorla, zorbalıkla -sözümona ele geçirdiğiniz CHP Genel Merkezi’ne adım atamamanızı nasıl açıklıyorsunuz? Seçilmiş Genel Başkan Milli Egemenlik Parkı’na yağmurdan sırılsıklam yürürken, genel merkez binanızda servis edilen çikolatalar afiyet olmasın. Olamaz zaten. Bugün Gezi Direnişi’nin 13. Yıldönümü. Hem gurur hem de derin bir üzüntü duyuyorum. Gururumun da üzüntümün de sebepleri belli, siz gururumda da üzüntümde de zerre kadar yer almıyorsunuz. Siz siyasete selam verdiğiniz ilk günden bugüne arınmak istediğim, istediğimiz her şeyin sembolüsünüz. Ben sizden arınmış bir ülke istiyorum. Cumhuriyeti, halkı ve partiyi sizin zihniyet ve edimlerinizden arıtmak boynumuzun borcudur. Hiçbir zaman hiçbir partinin ne üyesi ne de sempatizanı oldum. Sade bir vatandaş, kendi mesleğinin örgütünü kurmuş bir oyuncuyum. *** Vatandaş olarak haklarımı biliyor ve sizden bile korumak için var gücümle yaşıyorum. Oyuncu olarak herkese nasip olmayacak kıymette ustalarımın düsturlarını alnımın ortasında taşıyorum. Devlet baba’ya güvenmiyor, muhalefet anaya inanıyorum. İnandıklarımın, güvendiklerimden kat be kat üstün olduğunu bilin. Sizin güvendiklerinizin de size asla yoldaş olmadığına, olamayacağına inancım hayat tecrübemle binlerce kez ortadadır. Sizin inancınız ne? Son soruma da cevap vermeyin, bunu da hiç merak etmiyorum. Not: Söyleyeceğim daha çok şey var ama ben işgalci değilim.   Görüşmemek üzere.