Ben, Dem Parti’den seçilmiş bir milletvekili olsaydım

Ben, Dem Parti’den seçilmiş bir milletvekili olsaydım; öncelikle taşıdığım sorumluluğun farkında olup ona göre hareket ederdim. Giyinmek için seçmenimin asla sahip olamayacağı pahalı markaları seçmezdim. Elbette temiz giyinirdim; fakat yoksul seçmenimin imreneceği kadar farklı olmazdım. Ben, Dem Parti’den seçilmiş bir milletvekili olsaydım; kibirden arınır, ayaklarımı yere basar, asla yükseklerde gezmezdim. Varlık sebebim olan bedellerin hatırasına saygı duyar, onları kirletecek her tür davranıştan kaçınırdım. Kendimi konumlandırırken asla vazgeçilmez bir seviyeye oturtmaz, acıları istismar etmezdim. Ben, Dem Parti’den seçilmiş bir milletvekili olsaydım; ezberlerimden arınıp, benim gibi olmayan başka insanlarla birlikte yaşadığımı fark ederdim. Onların da hassasiyetlerinin olacağını anlayıp adımlarımı ona göre atardım. Küfredilen, nefret objesi değil; düşman olarak görülsem dahi, saygı duyulan bir düşman imajı çizerdim. Ben, Dem Parti’den seçilmiş bir milletvekili olsaydım; asla pervasız olmazdım. Söylediğim sözün nereye varacağını hesap ederek söylerdim. Sözlerimin misyonuma zarar verip vermeyeceğini düşünür, davama zarar verecekse asla dile getirmezdim. Ben, Dem Parti’den seçilmiş bir milletvekili olsaydım; davet edildiğim ortamı analiz eder, ona göre tavır takınırdım. Cenazede nasıl davranacağımı, düğünde nasıl hareket edebileceğimi bilir; ona göre davranırdım. Düğünde asla somurtmaz, cenazede ise gülmezdim. Ben, Dem Parti’den seçilmiş bir milletvekili olsaydım; davet edildiğim STK etkinliklerine ya gitmezdim ya da gittiysem ortama göre hareket ederdim. Hele hele ev sahibi konumundaysam, davet edilen başka parti mensuplarını misafir kabul eder, ev sahibi gibi davranırdım. Benden beklenenlerin aksine tüm davetlileri şaşırtacak nezaketle Kürt misafirperverliğinin en güzel örneklerini sergilerdim. Ben, Dem Parti’den seçilmiş bir milletvekili olsaydım; benden daha yurtsever STK başkanlarını, yöneticilerini bırakın suçlamayı, her şeye rağmen davet etme cesaretini göstermiş olduklarından dolayı tebrik ederdim. Onları halk ile karşı karşıya getirecek söylemlerden kaçınırdım. Salondaki çoluk çocuk, kadın ve aile ortamının hassasiyetini gözeterek sebep olacağım bir kargaşanın nelere mal olabileceğini hesap ederdim. Binbir zorlukla düzenledikleri etkinliği sabote etmez, “Neden Dem vekillerini çağırmıyorsunuz?” sorusunun cevabını “İşte bu yüzden.” diye gerekçelemezdim. Ben, Dem Parti’den seçilmiş bir milletvekili olsaydım; kendimi öne çıkarmak için kriz yaratmaz, tam aksine kriz çözerdim. Ben, Dem Parti’den seçilmiş bir milletvekili olsaydım; Selahattin Demirtaş gibi donanımlı olmak isterdim. Düşmanımın dahi saygısını kazanmak için çalışırdım. Bunun için gece gündüz uyumadan okurdum. Ben, Dem Parti’den seçilmiş bir milletvekili olsaydım; asla şov yapmazdım. S. Esin